ایشان در سر یکی از کلاس های درس "ریاضی ۱" به یکی از دخترهای کلاس-که گویا وضع ظاهری مناسبی نداشته و همچنین شال بر سر داشته است-تذکر می دهد.تذکر به این شکل بوده که استاد مذکرو به گوشه ی کلاس می رود و از آن دانشجو می خواهد که به پیش او بیاید.استاد در این زمان به دانشجو  تذکر می دهد و از او می خواهد که به خانه برود و با لباسی درخورد شان کلاس و دانشگاه به کلاس بازگردد.لازم به ذکر است استاد، دانشجو را به گوشه ای از کلاس فرا خوانده و تذکر را علنی مطرح نکرده است و حتی به اذعان خود دانشجویان، آنها از این تذکر در آن لحظه خبردار نشده اند.(البته گویا عده ای از دانشجویانی که در آخر کلاس درس نشسته بودند- و دقت کرده بودند- مکالمه ی رد و بدل شده میان استاد و دانشجو  را شنیده اند.)

پس از این ماجرا در جلسه ی بعد دانشجوی مذکور در سر کلاس درس حاضر می شود و حتی وضع ظاهری خود را هم درست می کند.اما با این وجود زمانی که شورای صنفی دانشکده مدیریت از ماجرا با خبر می شوند دست به اقداماتی می زند.شورای صنفی در ابتدا استاد را برای گفت و گو با اعضای شورا فرا می خواند و جالب اینکه در یک اقدامی غیر اخلاقی بدون اطلاع  استاد مکالمات را ضبط می کند. در این گفت و گو اعضای شورا، این عمل استاد را نادرست می خوانند و گویا خواهان معذرت خواهی استاد از دانشجویان می شوند اما با پابرجا ماندن استاد بر سر حرف خود، شورای صنفی با انتشار بیانیه ای عجیب استاد را به هتک حرمت دانشگاه متهم می کند.ایضا شورای صنفی در این بیانیه می نویسد، استاد به این دلیل که متوجه نا متانسب بودن وضع دانشجوی دختر شده،خود دچار یک منکر شده است!

انجمن اسلامی دانشکده ی مدیریات هم،با انتشار بیانیه ای  تاسف خود را نسبت به استاد مذکرو و هتک حرمت دانشجو و دانشگاه ابراز می دارد.ماجرا به اینجا ختم نمی شود و در روز یکشنبه زمانی که استاد به سر کلاس درس می رود عده ای از دانشجویان با تحریک دانشجویان دیگر -و دروغ پردازی برای جذب جمعیت- مقابل کلاس تجمع می کنند.یکی از دروغ های گفته شده این بود که استاد شال دانشجوی دختر را کشیده و به وی هتاکی کرده است!تجمع همراه می شود با تعظیلی کلاس های درس دیگر و درخواست از اساتیدی که حاضر به تعطیلی کلاس خود نمی شدند.در میان دانشجویان معترض اعضای شورای صنفی هم دیده می شدند و حتی جهت دهی تجمع و شعار ها توسط اعضای شورای صنفی انجام می شد.در این میان بعضی دانشجویان با دادن شعار و خواندن "سرود یار دبستانی من" حرمت دانشگاه را بیش از پیش نگه داشتند.حتی متاسفانه هتاکی ها طوی ادامه یافت که یک دانشجوی معترض به در کلاسی که استاد مذکور در آن حضور داشته لگد می زند.

دانشجویان معترض خواهان تعطیلی تمام کلاس های آقای شریفی بودند.در این بین معاون آموزشی دانشگاه،آقای حسنقلی پور هم حاضر می شود و متاسفانه با ایشان به طرز بسیار زننده ای برخورد می شود.معاون آموزشی هم به دلیل فشار های وارد شده اعلام می کند که کلاس درس این استاد از جلسه ی بعد تعطیل خواهد شد.استاد هم در همین بین از کلاس درس خارج می شود.بعضی دانشجویان در این هنگاهم شروع به هو کشیدن می کنند و همچنین به سمت استاد هجوم می برند.

در ادامه بسیج دانشجویی دانشکده ی مدیریت با انتشار بیانیه ای اصل ماحرا را به صورت شفاف برای دانشجویان توضیح می دهد و ابراز تاسف خود را نسبت به بعضی دروغ پراکنی ها و شانتاژهای تبلیغاتی اعلام می دارد.بسیج دانشجویی همچنین در بیانیه ی خود ابراز تاسف خود را نسبت هتاکی به استاد اعلام می دارد و با ذکر اینکه نه استاد مذکور نماینده ی بسیج دانشجوی است و نه بسیج دانشجویی از تمام اعمال استاد-به فرض صحت- دفاع می کند، از اینکه چرا یک استاد به دلیل نهی از مکنر باید قرابانی سیاسی بازی های عده ای شود ابراز تعجب و نارضایتی کرد.

در آخر، جلسه ای با حضور نماینده های تشکل های دانشجویی و معاون آموزشی برگزار می شود به دلیل تعلل معاون آموزشی و همچنین درخواست شورای صنفی مبنی بر تعطیلی کلاس درس استاد، تصمیم گرفته می شود که کلاس درس استاد تعطیل شود.این تصمیم با مخالفت و نارضایتی نماینده ی بسیج دانشجویی همراه می شود.

همچنین بعد از این تصمیم ۱۸ تن از دانشجویان استاد شریفی که در آن کلاس بوده اند با امضا کردن متنی اظهار داشتند مشکلی با استاد ندارند و خواهان ادامه ی کلاس ها شده اند.حتی به گفته ی فردی که امضا های را جمع آوری کرده است،عده ای از دانشجویان به دلیل ترس از فشارهای بعد از امضای متن خودداری کردند.

 می توان گفت حمایت از استاد مذکور به هیچ وجه به مفهوم حمایت همه جانبه از تمام اعمال و گفتار استاد نیست.بلکه دفاع  از جایگاه استادی،دفاع از امر به معروف و نهی از منکر،مقابله با دروغ پردازی  و سیاسی کاری  است.لازم به ذکر است استاد مذکور مسئول بسیج چند سال پیش دانشکده مدیریت دانشگاه تهران بوده است که این امر خود نشانه ای بر سیاسی بودن این اتفاقات است.البته اعتراض تمام دانشجویان را نمی توان سیاسی خواند،بلکه جهت دهی این اعتراضات- توسط شورای صنفی و بعضی دانشجویان- و نحوه ی مواجهه با آن و بیان ماجرا به شکل ناصحیح امری سیاسی است.

در آخر سوال اساسی این جاست که آیا یک استاد به خاطر نهی از منکر باید از تدریس در دانشگاه محروم شود؟آیا این دانشگاه،دانشگاه اسلامی است؟